Geschiedenis AAG Waar staan de letters A.A.G. eigenlijk voor? Met het beantwoorden van die vraag duik je de geschiedenis in. Ze staan voor Afdelings Actie Groepen. Het zwaartepunt van AAG ligt allang niet meer op de afdelingen, die al geruime tijd faculteiten genoemd worden, en AAG is ook niet langer een actiegroep, maar een studentenpartij. Vandaar dat de naam van de A.A.G. gewijzigd is in AAG.  De jaren ‘60 Wezenlijke invloed van de student op de universiteit begint in de zestiger jaren. De studentenopstand in Parijs en de Maagdenhuisbezetting zijn de bekendste voorbeelden van die roerige periode. Ook in Delft, in die tijd nog een hogeschool, gebeurde er van alles. Een deel van het hoofdgebouw, waar het College van Bestuur zetelt, werd bezet, wat tot grote paniek bij het 'ancien regime' leidde. In 1968 wordt de A.A.G. opgericht. In den beginne droeg men bij de A.A.G. lang haar en baarden, wierp men barricaden op, loste men wereldproblemen op met behulp van obscure werkjes van langvergeten filosofen en trok men ten strijde tegen het grootkapitaal. Dat wil zeggen: als je sommige mensen mag geloven, die er dikwijls niet eens bij zijn geweest en vaak zelfs denken dat er in de tijd sinds de geboorte van de A.A.G. nauwelijks wat veranderd is. Zeker is dat de A.A.G. zich heeft geprofileerd als maatschappijkritisch, progressief, en bevlogen. De A.A.G. bood ruimte aan wereldverbeteraars en hemelbestormers, maar stak ook de handen uit de mouwen en eiste de aandacht voor emancipatie, ontwikkelingshulp, en milieuvervuiling lang voordat dat mode werd. In 1972 werd besloten tot de invoering van de landelijke WUB (Wet op het Universitair Bestuur). Met deze wet werd de universiteit/hogeschool 'gedemocratiseerd' en ontstond er een officiële manier voor studenten om hun stem te laten horen. Er kwam een structuur die goed met de tweede kamer en het kabinet te vergelijken valt. De universiteitsraad/hogeschoolraad (‘Tweede kamer’) bestond uit 1/3 studenten, 1/3 wetenschappelijk personeel en 1/3 ondersteunend personeel. Over onderwijszaken mocht het ondersteunend personeel niet meestemmen. Het College van Bestuur (‘kabinet’) voerde vervolgens de besluiten van de Universiteitsraad uit. Op facultair niveau kwam er een vergelijkbaar systeem. De A.A.G. werd een studentenpartij. De A.A.G domineert op dat moment de 'studentenpolitiek', en heeft bijna alle zetels in de raden in handen. Samen met Democratisch Beleid, een personeelspartij is er een meerderheid in de Universiteitsraad. Daarnaast is de A.A.G. sterk vertegenwoordigd in de besturen van verschillende studieverenigingen, zoals Gezelschap Leeghwater en W.I.S.V. ‘Christiaan Huygens’. De jaren ‘70 De overgang naar het nieuwe democratische systeem verloopt lang niet vlekkeloos. Velen kunnen zich niet vinden in de nieuwe machtsverhoudingen, en er zijn conflicten over hoe ver de macht van de Hogeschoolraad precies gaat. Het leidt zelfs tot een ingrijpen van de minister van onderwijs in Delft. In de 'seventies' protesteerde de A.A.G., zoals vaak hand in hand met de VSSD (Vereniging voor Studie- en Studentenbelangen te Delft), tegen de collegegeldverhoging van De Brauw tot het absurd hoge bedrag van 1000 gulden. Uiteindelijk werd het collegegeld - voorlopig dan in ieder geval - niet hoger dan 500 gulden. Dit leidde ertoe, dat drie van de vier Delftse CvB-leden zich genoodzaakt voelden af te treden, volgens de A.A.G.-analen omdat ze het succes van onze acties ondemocratisch vonden. Ook de Vietnamoorlog, die door de A.A.G. met walging en afkeuren werd gevolgd, had tot in de universiteitsraad toe volop de aandacht. Hiertoe werd zelfs actrice Jane Fonda uitgenodigd voor een universiteitsraadvergadering. De jaren ’80 en ‘90 Door de jaren heen wordt de WUB aangepast waarbij het College van Bestuur meer te zeggen krijgt. Velen zien de universiteit onder de WUB namelijk als weinig slagvaardig, inefficiënt en log. Toch verbetert de samenwerking tussen raden en bestuurders door de tijd aanzienlijk. Dit is ook mede onder druk van Den Haag, de gemeenschappelijke vijand, gebeurt. In de jaren tachtig protesteerde AAG tegen de huisvestingsproblemen van jongeren. 'Kraken doe je niet voor je lol', was een van de slogans waarmee AAG de aandacht op de woningnood poogde te vestigen. De jaren tachtig waren het decennium waarin veel verworven rechten terug gedraaid werden. Er werd op het beurzenstelsel bezuinigd en de universitaire democratie werd op de helling gezet. AAG verhuist naar de tempel op het binnenhof, na jaren samen met de VSSD in een pand gezeten te hebben. Dat nam met zich mee dat ook organisatorisch er veel los geweekt moest worden, zoals het gedeelde archief. Het heden In 1997 treedt de wet MUB (Modernisering Universitaire Bestuursstructuur) in werking. Hiermee wordt de 'democratie' omgevormd in medezeggenschap. Er kan gekozen worden voor twee stelsels. Een Universiteitsraad nieuwe stijl, of een aparte Ondernemingsraad en Studentenraad. Delft kiest voor dat laatste. Er wordt met gemengde gevoelens een einde gemaakt aan het WUBse 'tijdperk'. Tegenstanders zien het als een stap terug in de tijd en voorzien problemen. Voorstanders denken dat de democratie overbodig geworden is omdat de studenten hun invloed kunnen doen gelden door aan een andere universiteit te gaan studeren, marktwerking. De negentiger jaren laten de ontwikkeling zien naar AAG zoals die nu is. AAG wordt al lang niet meer geïnspireerd door Marx, maar is nog steeds kritisch en progressief. Daarnaast is zij constructiever opgesteld met een duidelijke visie als onderbouwing. Over ons - Geschiedenis AAG